மாநில திரைப்பயண நிறைவு விழா

ஜூன் 16 அன்று சென்னையில் துவக்கப்பட்ட மக்களை நோக்கிய திரைப்பயணம்-இந்திய சினிமாவின் நூற்றாண்டை நினைவு கூர்ந்த –இன்னும் தொடரும் என்கிற முழக்கத்தோடு முதல் கட்ட நிறைவு விழா

குமரி மாவட்டம் மார்த்தாண்டத்தில் நடைபெற உள்ளது.வாய்ப்புள்ளோர் பங்கேற அன்புடன் அழைக்கிறோம்.

தமுஎகச வின் இரு பெரும் விழாக்கள்

தமுஎகச சார்பாக தமிழகத்தின் 15 மாவட்டங்களில் ஜூன் 16 முதல் ஜூலை 5 வரை 600 மையங்களில் தமிழின் சிரந்த குறும்பட ஆவணப்படங்கள் மற்றும் முழு நீளத் திரைப்படங்களை மக்கள் மத்தியில் திரையிட விரிவாகத் திட்டமிட்டுள்ளோம்.அத்திரைப்பயணத்தின் துவக்க விழா ஜூன் 16 மாலை சென்னை கோடம்பாக்கம் கங்காராம் ஹாலில் நடைபெறுகிரது.

ஆண்டுதோறும் தமுஎகச வழங்கும் இலக்கியப் பரிசளிப்பு விழா பண்பாட்டு மலர் வெளியீட்டு விழா திரைப்பட விருது வழங்கும் விழா ஜூன் 17 அன்று முழுநாள் நிகழ்வாக சென்னையில் ரிசர்வங்கி எதிரே உள்ள கப்பல் சிப்பந்திகள் நல மையத்தில் நடைபெற உள்ளது.

இவ்விரு விழாக்களுக்கான அழைப்பிதழ்கள் கீழே.அவசியம் வருக என அன்புடன் அழைக்கிறோம்.

 

சமீபத்திய இரு திரைப்படங்களை முன் வைத்து...

 

எங்கேயும் எப்போதும்

எல்லோரும் கொண்டாடும் எங்கேயும் எப்போதும் திரைப்படம் பற்றிய ஓர் ஆழ்ந்த கவலையை இங்கே முதலில் குறித்துக்கொள்ள வேண்டும்.ஏ.ஆர்.முருகதாஸ் புரொடக்‌ஷன்ஸ் நிறுவனம் இப்படத்தின் மூலம் ஃபாக்ஸ் ஸ்டூடியோஸ் எனப்படும் ஒரு பன்னாட்டுக் கம்பெனியை தமிழ்த் திரைப்படத்தொழிலுக்கு அழைத்து வந்துள்ளது. நியூஸ் கார்ப்பொரேஷன் கம்பெனி என்பது அமெரிக்கப் பகாசுரப்பன்னாட்டு நிறுவனமாகும்.அது ஸ்டார் டிவி உள்ளிட்ட நூற்றுக்கணக்கான ஊடக நிறுவனங்களை உலகெங்கும் வலைபரப்பியுள்ள ரூபர்ட் முர்தோக்கின் நிறுவனமாகும்.இந்நிறுவனத்தின் துணை அமைப்புக்களான ட்வெண்டியெத் செஞ்ச்சுரி ஃபாக்ஸ் மற்றும் ஆசியன் ஸ்டார் நெட் ஒர்க் இணைந்து 2008இல் உருவாக்கியதுதான் ஃபாக்ஸ் ஸ்டார் ஸ்டுடியோஸ் இந்தியா என்னும் கம்பெனி .இந்தியாவில் மை நேம் இஸ் கான் ,ஆஸ்திரேலியா,ஸ்லம் டாக் மில்லியனர் போன்ற படங்களை தயாரித்தும் விநியோகித்தும் தம் வியாபாரத்தைத் துவக்கிய இக்கம்பெனி இப்போது எங்கேயும் எப்போதும் படத்தின் மூலம் கோடம்பாக்கத்தில் கடை விரித்துள்ளது.சன் நெட் ஒர்க்,ரிலையன்ஸ்,மோசர்பேர் போன்ற இந்தியக் கார்ப்பொரேட் கம்பெனிகள் ஏற்கனவே இங்கே வலுத்த ஆட்டம் போட்டுக்கொண்டுதான் உள்ளன.ஆட்சி மாற்றத்துக்குப் பிறகு சன் டிவி காட்டிய பாதையில் ஜெயா டிவியும் புதிய படத்தயாரிப்பாளர்களை அழைத்து படத்தை ஜெயா டிவிக்கு ’எழுதித்தர’ அன்பாக வேண்டுகோள் விடுக்கத் துவங்கியிருப்பதாக நம்பத்தகுந்த செய்திகள் கூறுகின்றன.இந்தக்கூத்துகளுக்கு நடுவே இப்போது பகாசுர ஃபாக்ஸ் களம் இறங்கியுள்ளது.பெரிய பெரிய கோபுரங்களும் ஆலயங்களும் எழும்பியது எளிய பீடங்களாக நின்ற நம் நாட்டுப்புற தெய்வங்களைத் தின்று செரிக்கத்தான் என்கிற வரலாறு இவ்விதமாகத் திரைப்படத்துறையில் அரங்கேற்றம் ஆகிறது என்று எச்சரிக்க வேண்டியது நம் கடமை.சிறிய முதல் போட்டுப் படம் எடுப்பவர்கள் படம் எடுத்து முடிந்ததும் இத்தகைய பெரிய கம்பெனிகளுக்கு படத்தை விற்றுவிடுவது இப்போது நடைமுறைக்கு வந்துவிட்டது.எடுத்த படத்தை வாங்கும் இந்நிறுவனங்கள் இனி தாங்கள் வாங்கத்தக்கதாகப் படங்கள் இருக்கணும் என்று நெருக்கடி கொடுக்கும் காலம் வெகு தூரத்தில் இல்லை என்பதே நம் கவலை.

நிற்க. இப்போது படம் பற்றி.

ஆனந்த விகடன் அதிகபட்சமாக 50 மார்க் போட்டுக் கொண்டாடிய படம் என்கிற மரியாதையுடனும் எதிர்பார்ப்புடனும் படம் பார்க்கச் சென்றோம்.வேகமாகக் கார் ஓட்டி இரண்டு பஸ்கள் நேருக்கு நேர் மோதிக்கொள்வதால் எத்தனை பேருடைய வாழ்க்கை திசை மாறிப்போகிறது என்பதை அழுத்தமாகச் சொல்லும் கதை.கதைதான் படத்தின் நாயகன்.அது முதலில் பாராட்ட வேண்டிய அம்சம்.தமிழுக்கு ஒரு வித்தியாசமான களம்.யதார்த்தமான காட்சியமைப்புகள், இயல்பான-மிகையற்ற நடிப்பு,பொருத்தமான பின்னணி இசை, மனதைத்தொடும் ஒளிப்பதிவு இவற்றின் துணையுடன் கதையை முன் பின்னாக நகர்த்திச்செல்லும் இயக்குநரின் உத்தி பார்வையாளரிடம் ஒரு நம்பகத்தன்மையை உருவாக்குவதில் வெற்றி கண்டுள்ளது. அஞ்சலி ஒரு யதார்த்தமாக வாழ்வை அணுகும் பெண்ணாக தமிழுக்குப் புதுசான ஒரு கதாபாத்திரத்தில் வந்து ரசிகர்கள் மனதில் இடம் பிடித்துள்ளார்.அவருக்கு இணையாக வரும் ஜெய் பரவாயில்லை.நடிப்பில் கொஞ்சம் முன்னேற்றம் தெரிகிறது.இன்னொரு காதல் ஜோடியாக வரும் அன்னயா-ஷ்ரவானந்த் வெகு இயல்பாக நடித்துள்ளனர்.அஞ்சலி ஜோடியின் காதலில் சில இடங்களில் தமிழ் சினிமா பார்முலா எனப்படும் சில கோளாறுகள் உள்ளன.மெக்கானிக்குகள் எல்லோருமே வேற வேலை வெட்டி இல்லாமல் பிகர்களைக் கணக்குப்பண்ணிக்கொண்டு அப்பெண்கள் அணியும் உடைக்கு மேட்ச்சிங் சட்டை போட்டுக்கொண்டு அலைகிறார்கள்.ஆறு மாசம் பாட்டு வெகு சாதாரணமான மசாலா.

இரண்டு காதல் ஜோடிகள் போதாதென்று மூன்றாவதாக பஸ்ஸில் ஒரு ஜோடி உருவாகிறது.இவ்வளவு வசீகரங்களுக்கிடையே பேருந்து விபத்து பற்றிய கதையை மையமாகக்கொண்டு படம் நகர்கிறது.படம் சொல்ல வரும் செய்தி என்று பார்த்தால் சாலை விதிகளை மதியுங்கள்.வேகமாக பஸ்/கார் ஓட்டாதீங்க.அவ்வளவுதான் என்று வெளிப்படையாகத் தோன்றினாலும், நம் வாழ்க்கை நம் கையில் இல்லை என்று படம் சொல்வதாகவும் எடுத்துக்கொள்ளலாம். எப்போ வேணுமானாலும் எதுவும் நடக்கலாம் என்று சொல்கிறதாகவும் கொள்ளலாம்.ஆனால் அழுத்தமான செய்தி ஓட்டுநர்களுக்குத்தான். நல்லது.நல்ல செய்திதான்.ஒரு சேதியைச் சொல்ல நினைத்து நாயக பிம்பங்களை பெரிதாக முன்வைக்காமல் அழகான படமாக தந்திருக்கும் இயக்குநர் சரவணனை பாராட்ட வேண்டும். ஷ்ரவனாந்த் மருத்துவமனையில் அன்ன்யாவிடம் தன் அன்பை வெளிப்படுத்தும் இடம் மனதை உருக்குவதாக அமைந்திருக்கிறது.இறுதிக்காட்சிகள் சிறப்பாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளன.அஞ்சலியின் நடிப்பு படத்துக்கு மிகப்பெரிய பலம்.நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு தமிழுக்குக் கிடைத்துள்ள நல்ல கலைஞர்.

தீனா,ரமணா,கஜனி போன்ற வணிக வெற்றிப்படங்களைத் தந்த இயக்குநர் முருகதாசின் முதல் தயாரிப்பு இது.அவருடன் துணை இயக்குநராகப் பணியாற்றிய சரவணனுக்கு இது முதல் படம்.கைதட்டி வரவேற்கிறோம் இருவரையும். முதல் படமா என்று வியக்க வைக்கிறார் சரவணன்.சினிமா மொழி தெரிந்த கலைஞராக சரவணன் வெளிப்பட்டிருக்கிறார்.வாழ்த்துக்கள்.

அதுசரி சரவணன்.. காதலியின் அப்பா ஏட்டையா ராமசாமியைத்தேடிச் செல்லும் கதாநாயகன் அவரை ஒரு கம்யூனிஸ்ட் கூட்டத்தில் காவலுக்கு நிற்கும் இடத்தில் சந்திப்பதாக ஒரு காட்சி வைத்திருக்கிறீர்களே.. அதற்கு என்ன அர்த்தம்.ஜஸ்ட் ஒரு கூட்டம் என்று சொல்கிறீர்கள்.அதில் 15 பேர் சேர் போட்டு உட்கார்ந்திருக்க நூற்றுக்கணக்கான சேர்கள் காலியாகக் கிடக்க ஒருவர் ரத்த ஆறு ஓடும் என்கிற பாணியில் ஆவேசமாகப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்.செங்கொடிகள் பறக்க பின்னணியில் மார்க்ஸ்..எங்கல்ஸ் படங்கள் வேறு.செங்கொடிகளோடு லட்சோப லட்சம் பேர் திரளும் பேரணிகளும் போராட்டங்களும் முதலாளித்துவ ஊடகங்களால் எப்போதும் புறக்கணிக்கப்படுவது ஒருவிதமான அரசியல் என்றால், சரவணன் நீங்கள் நக்கலாக எடுத்துள்ள இதுபோன்ற காட்சிகளுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருப்பதும் ஒரு அருவருப்பான அரசியல்தான் என்பதை மெத்தப் பணிவோடு சொல்லிக்கொள்ள விரும்புகிறோம்.எங்களைப் பார்த்தா உங்களுக்குக் கிண்டல் பண்ணத்தான் தோணுமா?

வளரும் கலைஞரான உங்களை வாழ்த்தும் அதே நேரத்தில் இதையும் சுட்டிக்காட்டுவது எங்கள் கடமை என்று கருதுகிறோம்.

அரிய வகைப் பூவாக மலர்ந்துள்ள வாகை சூடவா

களவாணி படத்தின் மூலம் நல்ல பேரெடுத்த இயக்குநர் சற்குணம் இயக்கியுள்ள வாகசூடவா தமிழில் எப்போதாவது வெளியாகும் அரிய படங்களில் ஒன்று.1966இல் நடப்பதாக வரும் கதை.அக்காலத்துக்கு நம்மை அழைத்துச்செல்லும் காட்சி அமைப்புகள்.படத்தின் வண்ணம்.சின்னச்சின்ன அசைவுகள். பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள பொருட்கள் எல்லாமே சேர்ந்து கவனத்துடன் செதுக்கப்பட்ட ஓர் உயிர்ச்சிற்பமாக வாகைசூடவா நம் மனங்களை வென்று வாகை சூடியுள்ளது.

ஒரு கிராமத்தில் ஆசிரியராக ஆறு மாதம் வேலை பார்த்து ஒரு சான்றிதழ் பெற்றுவிட்டால் அரசாங்க உத்தியோகம் வாங்கி செட்டில் ஆகிவிடலாம் என்கிற சுயநலத்தோடு ஒரு குக்கிராமத்துக்குப் போகும் இளைஞன் அக்கிராமத்தோடு நிரந்தரமாகத் தங்கிக் கல்விப்பணியாற்ற முடிவெடுக்கும் அழுத்தமான கதை. டீக்கடைப் பெண்ணொருத்தியின் காதலை ஏறெடுத்தும் பார்க்காதவனாக, கருமமே கண்ணாக, அசல் சுயநல மத்தியதர வர்க்கத்துக் கதாபாத்திரமாகத் தனியாக அக்கிராமத்தில் அலைபவனாக ஒரு கதாநாயகன். படிக்க வராமல் பிள்ளைகள் எல்லோருமே செங்கல் சூளையில் வேலை பார்க்கிறார்கள். பெற்றோருக்கும் படிக்க அனுப்புவதில் ஆர்வமில்லை என்கிற 60களின் நிலை அற்புதமாகப் படமாகியுள்ளது.

கல்வியை வலியுறுத்தும் படம் என்றாலும் படம் முழுக்க ஆசிரியரும் கல்விமுறையும் ஒரு கேலிப்பொருளாக ஆக்கப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.வாழ்க்கையிலிருந்து ஏராளமாகக் கற்றுக்கொண்டுள்ள அக்குழந்தைகள் ஆசிரியரைவிட உயர்வான இடத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ளது படத்தின் மிக முக்கியமான செய்தியாகும்.படத்தின் பலமும் அதுதான். மெக்காலே கல்வி முறையின் மீதான அழுத்தமான விமர்சனமாக வாகைசூடவா படம் வந்துள்ளது என்று சொல்லலாம்.60களின் கதை 2011 உடன் இணைவது இந்தப்புள்ளியில்தான். சமூகப்பொறுப்புடன் கதையும் வசனமும் எழுதப்பட்டுள்ளது. பாராட்டுக்கள் இயக்குநர் சற்குணம்.ஒரு முதலாளிகிட்டே தப்பிச்சு இன்னொருவன்கிட்டே போயிட்டோம்னு நிம்மதியா இருக்காதீங்க.அவனும் ஒரு முதலாளிதான்கிறத மறந்துடாதீங்க என்பது போன்ற அர்த்தமுள்ள வசன்ங்கள் பட்த்துக்குக் கனம் சேர்க்கின்றன.பஞ்ச் டயலாக் காலத்தில் இப்படியான வார்த்தைகளைக் கேட்க நம் செவிகள் பெருமூச்செரிகின்றன.

கதாநாயகி இனியா காதலை வெளிப்படுத்தும் காட்சிகளிலும் ஏமாற்றத்தை உள்வாங்கும் காட்சிகளிலும் பேசும் கண்களோடு என்ன அற்புதமான முகபாவங்களைக் கொண்டு வருகிறார்.கதாநாயகியாக இது அவருக்கு முதல் படம்.நாயகன் விமலுக்கு இது மூன்றாவது படம்.நல்ல முன்னேற்றம் நடிப்பில்.கடைசிக்காட்சியில் அவர் இனியாவின் காதலை ஏற்றுக்கொண்டதாக பேசும் இடம் அவசரமாகக் கடக்கிறது.மனதைத் தைக்கவில்லை.அவருடைய மனமாற்றத்துக்கான காட்சிரூப நியாயம் படத்தில் வைக்கப்படவில்லை.

படத்தில் வரும் குழந்தைகளின் கோலம் காட்சிக்குக் காட்சி நம்மைக் கண்கலங்க வைக்கின்றன. வறுமையின் கோரத்தை உணரத்தெரியாத அறியாமை மிகுந்த விளையாட்டுக்களோடு அவர்கள் நம் கண் முன்னே ஓடித்திரியும் காட்சிகள் எந்த இலக்கியத்தாலும் சொல்லிவிட முடியாதது. பைத்தியமாகித்திரியும் வைத்தியரின் பறவைச்சத்தம் கேட்குது என்கிற குரல் நம் குற்ற மனதைக் கிளர்த்துவதாக இன்னும் எதிரொலித்துக்கொண்டிருக்கிறது.ஒவ்வொரு பாத்திரமும் தன்னை உணர்ந்து வாழ்ந்திருப்பது பட்த்தை அசல் வாழ்க்கைக்கு வெகு அருகில் கொண்டு சேர்க்கிறது.

ஓம் பிரகாஷின் ஒளிப்பதிவில் நம் கண்முன்னே அகல விரியும் காட்சிகள் முற்றிலும் ஒரு புதிய காட்சி அனுபவத்தை வழங்குகின்றன.அபூர்வமான படப்பிடிப்பு.மக்கள் கிளர்ந்தெழுந்து வில்லன்களைத் தாக்கும் காட்சி எழுச்சியுடன் படமாக்கப்பட்டுள்ளது.

படத்தின் பாடல்களும் (வைரமுத்து,வே.ராமசாமி) இசையும் நம்மை 60களுக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன.கவிஞர் வே.ராமசாமி இலக்கிய நுட்பங்களோடு கவிதைகளும் கதைகளும் எழுதி வரும் நல்ல படைப்பாளி.இப்படத்தின் மூலம் பாடலாசிரியராக அறிமுகம் ஆகிறார்.கவிஞர் வைரமுத்துவின் சார..சாரக்காத்து பாடல் காட்சியாக்கப்பட்ட விதம் புதிய சிலிர்க்கும் அனுபவத்தைத் தருகிறது.கலை இயக்குநர் சீனு படத்துக்கு உயிரூட்டியிருக்கிறார். இசையமைப்பாளர் கிப்ரானுக்கும் இதுதான் முதல் படம்.தமிழுக்குப் பெருமைமிக்க வரவு.

ஊர் ஊராகக் கொண்டாட வேண்டிய படம் வாகை சூடவா.

-செம்மலருக்கு எழுதிய கட்டுரை

பாலாவின் அவன் -இவன்

பாலாவின் இயக்கத்தில் கல்பாத்தி எஸ்.அகோரம் தயாரித்து வழங்கியிருக்கும் (சன் அல்லது கலைஞர் குடும்பக் கம்பெனிகளிடமிருந்து விலகி தானே வெளியீடு செய்துள்ள) படம் அவன் இவன்.எந்திரன் படத்துக்குப் பிறகு ரசிகர்கள் தாமாகவே வரிசைக்கு வந்து பெரும் அளவில் முன் பதிவு செய்கிற அளவுக்கு எதிர்பார்ப்பைக் கிளப்பிய படம்.தேசிய விருது பெற்றுள்ள பாலா ஏற்கனவே நான்கு படங்களைத் தந்துள்ளார்.ஆர்யா,விஷால் என இரு கதாநாயகர்கள் நடித்துள்ளதாலும் ரசிகர்களிடம் கூடுதல் எதிர்பார்ப்பு.

உடல்ரீதியாக இயற்கையிலேயே குறைபாடு உள்ள மனிதர்கள்பால் எப்போதும் கவனம் குவிக்கும் பாலா இப்படத்திலும் கதாநாயகன் விஷாலை ஒரு மாறுகண் பார்வை உள்ளவராகப் படைத்துள்ளார்.களவைத் தம் குலத்தொழிலாகக் கொண்டுள்ள இரு சகோதரர்களைக் கதாநாயகர்களாகக் கொண்டுள்ளது படம்.விஷாலுக்குக் களவில் ஆர்வமும் இல்லை.திறமையும் இல்லை. கலையின்மீதுதான் அவருக்கு ஆர்வம்.அந்தக் கலை ஆர்வத்தை கமுதிக்கோட்டை ஜமீனாக வரும் ஜி.எம்.குமார் தூண்டிக்கொண்டே இருக்கிறார்.ஜமீன் போனாலும் இன்னும் ஜமீனாகவே ஒரு கற்பிதத்தில் வாழும் கதாபாத்திரத்தில் ஜி.எம்.குமார் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம்.தன் பிரஜைகளைக் காக்கும் உணர்வோடு படம் முழுக்க ஏதாவது செய்துகொண்டே இருக்கிறார்.அவருக்காக எது வேண்டுமானாலும் செய்யத் தயாராக இருக்கும் சகோதரர்களான ஆர்யாவும் விஷாலும் தங்கள் தகப்பனைப்போன்ற அவரை நிர்வாணமாக்கி ஓட ஓட அடித்தே கொன்ற வில்லனைக் கொன்று பழி தீர்ப்பதே கதை.

நான்கு படங்களுக்குப் பிறகு கதையே இல்லாமல் ஒரு படத்தை துணிச்சலோடு எடுத்திருக்கிறார் பாலா என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.கதை சொல்ல ஆரம்பித்து நாம் கேட்க ஆரம்பிக்கும்போதே படம் முடிந்து அதோட கதை சரி என்றாகி விடுகிறது.காவல்கோட்டம் நாவலும் ,குற்றபரம்பரை அரசியல் குறித்த பல நூல்களும் வெளிவந்து கள்ளர்,களவு குறித்த விரிவான பேச்சு நடந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு சூழலில் இந்தக் கதை எங்கே நடக்கிறது எந்தக்காலத்தில் நடக்கிறது என்கிற நம்பகத்தன்மை எதையும் நமக்கு உருவாக்காமல் பாலா ஏதோ ஒரு ’கதை’ விட்டிருக்கிறார். அம்பிகா,விஷால்,ஜி.எம்.குமார் போன்றவர்கள் ஏற்றுள்ள பாத்திர வார்ப்புகளும் அவர்கள் நடிப்பும் அற்புதமாக அமைந்திருக்க, அவர்களை மையமாகக் கொண்டு மிக வலுவான ஒரு கதையைக் கட்டி எழுப்பியிருக்க சகல வாய்ப்புகளும் இருக்க எந்த அக்கறையுமற்றவராக பாலா படத்தை இயக்கியிருப்பதாகப் படுகிறது.ஜமீனாக வரும் பாத்திரம் தவிர எந்தக் கதாபாத்திரத்தின் மீதும் நமக்கு அழுத்தமான பிடிப்பு ஏதும் ஏற்படவே இல்லை.

வணிகரீதியான வெற்றிக்கு உதவக்கூடிய சில அம்சங்கள் படத்தில் அழுத்தமாக இருக்கின்றன. கலக்கலான துவக்கக்காட்சி விஷாலின் மாறுபட்ட தோற்றமும் சிறப்பான நடிப்பும்.யுவன் சங்கர் ராஜாவின் அதிரும் இசை.எஸ்.ராமகிருஷ்ணனின் சொலவடைகள் ததும்பும் வசனம் -சில இடங்களில் வக்கிரமாகவும்.ஆர்தர் வில்சனின் கண்கவரும் ஒளிப்பதிவு எல்லாம் படத்தில் சிறப்பான பங்களிக்கின்றன.ஆகவே படம் ஓடிவிடக்கூடும்.

நான் கடவுள் போல ஒரு கொலைகாரப் படமாக இல்லை இது என்பதே நமக்கு ஆறுதல்தான். சாதாரணமாக நம் கண்கள் காணத்தவறும் அடிமட்டத்து மனிதர்களையே கதாபாத்திரங்களாக்கும் பாலா தமிழ்நாட்டில் கதை நடப்பதுபோன்ற உணர்வை இதுவரை எந்தப்படத்திலும் தந்ததில்லை. இதையே தனது பாணியாக அவர் கருதினால் நமக்கு ஏமாற்றமும் நஷ்டமும்தான்.ஏனெனில் தமிழ் சினிமா உலகில் சினிமாவைப் புரிந்து கொண்ட ஒரு கலைஞன் பாலா. பெரியகுளத்தில் பிறந்து மதுரை அமெரிக்கன் கல்லூரியில் தமிழ் பயின்று இயக்குநர் பாலு மகேந்திராவிடம் கலை பயின்று சினிமாமொழியை அற்புதமாகக் கையாள வல்ல ஒரு நுட்பமான கலைஞன்.

சேது, நந்தா,பிதாமகன்,நான் கடவுள்,அவன் இவன் என அவரது இந்த ஐந்து படங்களிலுமே பார்வையாளர்களை கலாச்சார அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிப் பிரமிக்க வைப்பதை ஒரு பாணியாகக் கொண்டுள்ளார்.அவன் இவன் படத்தில் கடைசியில் ஜமீன்தாரை முழு அம்மணமாக்கி ஓட விட்டுக் கொல்லும் காட்சியை அந்த வரிசையில் சேர்க்கலாம்.காட்சிகள் நுட்பங்கள் கைகூடி நம்மை லயிக்க வைக்கும் என்பது உண்மை.அடிப்படையான கதையில் அவர் எப்போதும் நம்மோடு இல்லை.தமிழ் மண்ணின் வாழ்விலிருந்து எடுத்த தெறிப்புகள் அவர் படங்களில் ஊடாடும் என்பது உண்மை.ஆனால் மையக் கதையை அவர் தமிழ் வாழ்விலிருந்து எடுத்ததில்லை என்பதே நம் கவலையாக இருக்கிறது.ஒவ்வொருவருக்கும் கலை பற்றிய ஒரு பார்வை இருக்கும் என்பதை நாம் புரிந்து கொண்டாலும் பாலா போன்ற அற்புதமான கலைஞனின் கைவண்ணத்தில் எம் தமிழ் வாழ்வு படமாகவில்லையே என்கிற ஏக்கம் வருவதைச் சொல்லித்தானே ஆக வேண்டும்.

நம்பிக்கையூட்டும் இரண்டு படங்கள்

 

1.அழகர்சாமியின் குதிரை

தமிழில் நீண்ட காலத்துக்குப் பின் வெளிவந்துள்ள ஒரு சாதி எதிர்ப்பு- பகுத்தறிவுப் படம் அழகர்சாமியின் குதிரை.வறட்டுப் பிரச்சாரமாக அல்லாமல் காட்சிக்குக் காட்சி அழகியல் கூறுகளுடன் பாஸ்கர் சக்தியின் கச்சிதமான சிறுகதை திரைப்படமாகியுள்ளது.வெண்ணிலா கபடிக்குழுவில் வெற்றிகரமாகத் துவங்கி , நான் மகான் அல்ல என்று வர்த்தகமாகப் போய், அழகர்சாமியின் குதிரையுடன் அற்புதமாக மீண்டு வந்துள்ளார் சுசீந்திரன்.

மூன்று ஆண்டுகளாக மழை தண்ணி இல்லாமல் வாழ்க்கை வறண்டு போன ஒரு கிராமத்தில் அழகர்சாமிக்கு திருவிழா எடுக்க முயலும் ஊர்ச்சனம் , தடைமேல் தடையாக வந்து விழா நின்று நின்றுபோகும் துக்கத்தில் நிற்கிறது.எல்லாம் கூடிவரும் வேளையில் சாமியின் வாகனமான மரக்குதிரை காணாமல் போகிறது. கதை சூடு பிடிக்கிறது.காவல்துறை ஊருக்குள் நுழைகிறது.வெத்திலையில் மை போட்டுக் குதிரையைத் தேட மலையாள மந்திரவாதி வருகிறான்.

காட்சிக்குக் காட்சி யதார்த்தமான மொழியில் தெறிக்கும் பகுத்தறிவு வசனங்களோடு (வசனம்-பாஸ்கர் சக்தி) படம் நகர்கிறது.இதற்கிடையில் நிஜக்குதிரை ஒன்று ஊர் எல்லைக்கு வந்து நிற்க அதுதான் சாமியின் குதிரை என்று மந்திரவாதி சொல்ல ஊர் அதைக் கொண்டாடி மகிழ்கிறது.மலைவாழ் மகனான அழகர்சாமி காணாமல் போன தன் குதிரை அப்புவைத் தேடி கிராமத்துக்கு வர, கதை புதிய திருப்பம் கொண்டு பயணிக்கிறது.

ஓர் இலக்கியப் படைப்பைத் திரைப்படமாக்குவதில் மகத்தான வெற்றி பெற்றுள்ளது இப்படம்.முற்றிலும் சினிமா மொழியில் எடுக்கப்பட்ட இப்படத்தின் இசையை இளையராஜா வழங்கியுள்ளார்.பாடல்களைப் பார்க்கிலும் பின்னணி இசை அற்புதமாக அமைந்துள்ளது.கேமிரா கோணங்களும் விரியும் மலைக்காட்சிகளும் படத்துக்கு மேலும் அழகையும் செறிவையும் சேர்க்கின்றன.குறிப்பாக குதிரைகள்  சுமைகளுடன் பயணிக்கும் காட்சி படமாக்கப்பட்டுள்ள விதம் உலகத்தரமானது.

தத்துவ நோக்கில் இப்படத்தை அணுக இடம் வைத்துக் கதை நகர்கிறது.பல்வேறு ஆசைகளும் நோக்கங்களும் சுயநலங்களும் குற்றங்களும் நிறைந்த கிராமத்தில் தன் குதிரை அப்புவின் மீது கொண்ட அன்பைத்தவிர வேறு ஏதும் அறியாத வெள்ளை மனம் கொண்ட அழகர்சாமி மக்களின் மனச்சாட்சியைத் தூண்டும் எளிய சக்தியாக அந்தத் தெருவில் படுத்துக்கிடக்கிறான்.அவனுடைய குழந்தை மனதின் முன் அத்தனை குற்ற மனங்களும் கரைந்து வழிந்தோடுவதே கதை என்றும் வாசிக்கலாம்.அழகர்சாமிக்காக மலையில் காத்திருக்கும் அப்பெண்ணின் மாசு மருவற்ற அன்பு திரைக்குப் பின்னால் மறைந்து நின்று நம் மனங்களை நிறைக்கிறது.

அழகர்சாமியைத் துட்டர்கள் தாக்கும்போது கட்டிய கயிற்றை அறுத்தெறிந்து ஊருக்குள் ஓடும் குதிரை எல்லாக் கெட்டவற்றையும் மிதித்துத் துவம்சம் செய்தபடி பாய்கிறது.இக்காட்சியையும் ஒரு குறியீடாக நம்மால் வாசிக்க முடிகிறது.

பொய்யும் புனைசுருட்டும் பித்தலாட்டமும் துரோகமும் மலிந்துபோன இன்றைய நாட்களில் எளிய கிராமத்து மனிதர்களை அவர்களின் வெள்ளை உள்ளங்களை அவர்களின் தெள்ளிய நீர் போன்ற அன்பை அவர்களுக்கேயுரிய நம்பிக்கைகளுடனும் அவநம்பிக்கைகளுடனும் முன் வைப்பதே ஒரு கலைஞனின் அரசியல்தான்.சாதிய உணர்வின் மீதான சவுக்கடியாகப் பெருமழை எல்லோருக்குமாகப் பெய்து படத்தை நிறைவு செய்வது அழகோ அழகு.

திராவிட இயக்கம் சார்ந்த 40களின் பகுத்தறிவுப்படங்களுக்குப் பின்னர் இந்த மாதிரிப் படங்களை எவரும் தயாரிக்கவில்லை.திராவிட இயக்கத்தாரும் மானும் மயிலும் ஆடுவதை மக்களுக்குக் காட்டப்போய் விட்டார்கள்.70 ஆண்டுகால இடைவெளிக்குப் பின்னர்- இரண்டு தலைமுறைகளுக்குப் பின்னர் -இக்கலைஞர்கள் இந்த அழகான படத்தை கலைநுட்பங்கள் நிறைந்த ஒரு கலைப்படைப்பாக நமக்கு வழங்கியிருக்கிறார்கள்.

உலகத்தரத்துக்கான ஓர் உள்ளூர்ப்படமாக தமிழ் அடையாளங்களோடு வந்துள்ள இப்படைப்பை தமிழ்கூறு நல்லுலகம் இருகரம் விரித்து ஆவி சேர்த்துக் கட்டியணைத்து வரவேற்க வேண்டும்-தயாநிதி அழகிரியின் ஏகபோக க்ளவுட் நைன் மூவீஸ் வெளியிட்டிருந்தபோதும்.

2. நர்த்தகி

புன்னகைப்பூ கீதாவின் தயாரிப்பில் ஜி.விஜயபத்மாவின் இயக்கத்தில் வந்துள்ள நர்த்தகி தமிழ்ச் சினிமா வரலாற்றில் துணிச்சலான ஒரு முயற்சி.திருநங்கைகள் என்றும் அரவாணிகள் என்றும் அழைக்கப்படுகிற (இயற்கையின் படைப்பில் நேரும் பிழை என்று கூறப்படுகிற) மனிதர்கள் பற்றிய முதல் தமிழ்த் திரைப்படம் இது.திரையிட தியேட்டர்கள் கிடைக்காமல் அவதிப்பட்டு அதன் காரணமாகக் காலதாமதமாக வெளியாகியுள்ள படம் இது.

சுப்பு என்கிற இளைஞன் பெண்ணாகத் தன்னை உணர்ந்து இருபாலினத்தவனாக மாற்றம் பெறுவதை மையமாகக் கொண்ட ஒரு கதை மிகுந்த அக்கறையுடன் நேராகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.திருநங்கை கல்கி தன் கதையைக் கூறுவது போன்ற வடிவத்தில் கதை பின்னப்பட்டுள்ளது.ஒரு காதல்-காமப் பாடல் காட்சி தவிர படத்தில் வேண்டாத காட்சி என்று ஏதும் இல்லை.

குழந்தைப்பருவக் காட்சிகள் சற்று நீளம் என்கிற உணர்வை ஏற்படுத்துகின்றன.புறவயமான நிகழ்வுகள் மூலமே பாலின மாற்றம் அடையும் இளைஞனின் அக உணர்வுகளைச் சொல்ல முயன்றிருக்கிறார்கள்.அதில் வெற்றி பெற்றுள்ளார்கள்.மும்பைக்குச் சென்று அறுவைச்சிகிச்சை மூலம் ஆணைக் களைந்து பெண்ணாகும் காட்சிகள் முதன் முறையாக விரிவாகப் படமாக்கப்பட்டுள்ளன.அவை எல்லாமே விழாக்கோலமாக நகர்ந்து செல்கின்றன.அவர்களின் உலகம் அது. திருநங்கை ப்ரியாபாபுவும் அவரது கலைக்குழுத் தோழர்களும் சிறப்பான பங்களிப்பைச் செய்துள்ளனர்.பாலினமாற்றம் அடையும் இளைஞனாக வரும் கலைஞரும் பாத்திரம் உணர்ந்து நடித்துள்ளார்.

ஆண் உடலுக்குள் சிறைப்பட்ட பெண் உடலை உணர்ந்து விடுபடத்துடிக்கும் உணர்வும் வேதனையும் கொந்தளிப்பும் சில திருநங்கையரின் எழுத்துக்களில் வந்த அளவுக்குப் படத்தில் சொல்லிவிட முடியவில்லை.அகவயமான பயணத்தைத் திரையில் பதிவு செய்வது சவால் மிக்க பணி என்பதை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.எனினும் ஆண்மை திமிரும் ஒரு சிலம்பாட்டக்காரரின் மகனாகக் காட்டாமல் ஒரு சாதாரணமான இயல்பான குடும்பத்திலேயே இத்தகைய குழந்தைகள் எவ்விதம் நடத்தப்படுகிறார்கள் –துரத்தப்படுகிறார்கள் என்பதைச் சொன்னாலே கூட அது பலமான அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கத்தான் செய்யும்.இப்படியான ஒரு குடும்பம் என்பது நுட்பமான தளத்தில் இப்பிரச்னையை ரசிகர்கள் உள்வாங்கத் தடையாக இருப்பதாக உணர்கிறோம்.ஜி.வி.பிரகாஷின் இசையில் நா.முத்துக்குமாரின் பாடல்கள் கதைக்கு ஏற்ற மனநிலையை உருவாக்க உதவியுள்ளன.இதயத்தில் விழும் மழைத்துளிகள் பாடல் நினைவில் நிற்கிறது.

சமீப ஆண்டுகளாகத் தமிழ்ச்சமூகத்தின் பொதுவெளியில் தம்மை வலுவான குரலில் முன் வைத்து வரும் திருநங்கைகளான தோழர்களின் தொடர் முயற்சிக்கு ஊக்கமும் உரமுமாக இப்படம் அமைந்துள்ளது.

சமூக அக்கறையுள்ள ஒவ்வொரு தமிழரும் இப்படத்தை ஆதரிக்க வேண்டும்.

இம்மாதத் திரைப்படங்கள்

சரி.பார்த்து வைப்போமே என்று சீடன்,முத்துக்கு முத்தாக,சிங்கம் புலி ஆகிய மூன்று படங்களைப் பார்த்தோம்.ஒண்ணும் தேறாது.சீடன் படம் குறித்து கதாநாயகன் தனுஷ் கோபப்பட கதைப்படி அவர் கதாபாத்திரம் பாதிப்படத்துக்கு மேலேதான் வருகிறது . ஆகவே கதைப்படிதான் நான் படம் எடுக்க முடியும் என்று இயக்குநர் சுப்பிரமணியம் சிவா கதைக்காக வாதிட்டதாக பத்திரிகைகளில் படித்ததை நம்ம்ம்பி இப்படத்துக்குப் போனது நம்ம தப்பு.பழனி முருகனே தனுஷாக வந்து தன் பக்தை அனன்யாவின் காதலை நிறைவேற்றி( கொட்டாவி வருது சார்) வைப்பதுதான் கதை. சாண்டோ சின்னப்பாத்தேவர் மறைந்தாலும் அவருடைய ஆவியாக சிலர் வந்து முருகன் புகழ் பாட படம் எடுத்து விடுகிறார்கள்.மக்களின் பக்தியைக் காசாக்கப் பலரும் பல விதங்களில் முயற்சிக்கிறார்கள். இவர்கள் படம் எடுத்துப்பார்த்திருக்கிறார்கள்.எப்பிடியெல்லாம் யோசிக்கிறாய்ங்க சாமி!இது நந்தனம் என்கிற மலையாளப்படத்தின் தழுவலாம்.அது வேறயா?படம் முழுக்க பிழியப்பிழிய அழுதிருக்கும் அனன்யாவுக்கு அழுதகூலி அதிகமாகத் தரவேண்டும்.

சாய் ரமணி இயக்கியுள்ள சிங்கம்புலி படத்தில் ஜீவா இரட்டை வேடத்தில் நல்ல அண்ணன் கெட்ட தம்பியாக வந்து நல்லதும் கெட்டதும் மோதி கடைசியில் கெட்டது அழிந்து நல்லது மீள்வது கதை.எத்தனை வருசத்துக்கு இப்பிடிக்கதையாக எடுத்துக்கொண்டிருப்பார்களோ தெரியவில்லை.

மாயாண்டி குடும்பத்தாரை எடுத்த ராசு மதுரவன் கோரிப்பாளையம் போய் மறுபடி ஒரு குடும்பக்கண்ணீர்க் காவியம் எடுத்தே தீருவது என்கிற சங்கற்பத்துடன் களம் இறங்கிய படம் முத்துக்கு முத்தாக. நமக்கு சின்ன வயசாக இருக்கையில் 1973இல் லஷ்மி தீபக் இயக்கத்தில் எஸ்.வி.ரங்காராவ் மூத்த அண்ணனாகவும் ஏ.வி.எம்.ராஜன் ,ஜெய்ஷங்கர் உள்ளிட்டோர் அன்புச்சகோதரர்களாகவும் நடித்து அன்புச்சகோதரர்கள் என்றொரு படம் வந்தது.அதில் வரும் பாடல்தான் ’முத்துக்கு முத்தாக சொத்துக்கு சொத்தாக அண்ணன் தம்பி பிறந்து வந்தோம் கண்ணுக்குக் கண்ணாக ’ அதிலிருந்து தலைப்பை வைத்து படம் பார்க்க வருபவர்கள் அரைவாளிக் கண்ணீராவது சிந்தாமல் போய்விடக்கூடாது என்கிற முடிவோடு எடுக்கப்பட்ட படம் இது.நல்லவேளையாக கைமறதியாக சிங்கம்ம்புலியின் வேன் நகைச்சுவைக் காட்சிகளைச் சேர்த்துவிட்டார்கள். இல்லாவிட்டால் அழுது அழுது ரசிகர்கள் பாதி உடம்பாகத்தான் படம் முடிந்து வெளியே வரவேண்டும். ஒரே நல்ல விசயம் இப்படத்தில் அத்தனை பாத்திரங்களும் புதிய இளைஞர்கள் –வளரும் கலைஞர்கள் என்பதுதான்.அது சரி.இந்த சரண்யா மேடம் அந்தக்காலத்து பண்டரிபாய் மாதிரி எல்லாப்படத்திலேயும் அம்மாவாக வந்து நாம் எந்தப்படம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்கிற குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி விடுகிறார். படத்தில் எல்லாமே எந்த தர்க்கமும் இல்லாமல் அழ வைப்பது ஒன்றே குறிக்கோளாகக் கொண்டு எடுக்கப்பட்டிருப்பதால் செயற்கையாக இருக்கிறது படம்.

இப்படியாகச் சிலபல கோடிகளைத் தமிழ்நாட்டில் கோடம்பாக்கத்தார் வெட்டியாகச் செலவு பண்ணிக்கொண்டே போகிறார்கள்.தமிழ் வாழ்க்கையிலிருந்து கதையை எடுக்கத்தான் துப்பில்லாமல் போகிறது இவர்களுக்கு.

இம்மாத ஏமாற்றங்கள்

கிரிக்கெட் போட்டிகளை முன்னிட்டு இன்னும் ஒருமாதத்துக்குமேல் தியேட்டர்களுக்குக் கூட்டம் வர வாய்ப்பில்லை என்பதைக் கணக்கில் கொண்டு இந்த மாதத்தில் அவசர அவசரமாகப் பல படங்களை வெளியிட்டுள்ளது தமிழ்த் திரையுலகம்.வெள்ளிக்கிழமை மட்டுமே பட ரிலீஸ் என்கிற தயாரிப்பாளர்கள் முடிவின்படி இம்மாதம் வெள்ளிக்கிழமைதோறும் படங்கள் வெளியாகின.15 படங்களுக்கு மேல் வந்திருந்தாலும் இரண்டு படங்கள் பற்றி மட்டும் இங்கு பேச எடுத்துக் கொள்கிறோம். ஒன்று கல்பாத்தி எஸ்.அகோரம் தயாரிப்பில் மிஷ்கின் படமமான யுத்தம் செய்..இன்னொன்று பிரகாஷ்ராஜ் தயாரிப்பில் ராதாமோகன் இயக்கிய படமான பயணம்.இவ்விரு இயக்குநர்களுமே தங்கள் முந்தைய படங்களின் மூலம் நம்பிக்கை ஊட்டியவர்கள்.ஆகவே இயல்பாகவே ஒரு எதிர்பார்ப்பு நமக்கு இருந்தது.

சித்திரம்பேசுதடி,அஞ்சாதே என்று துவங்கி நந்தலாலாவுக்கு வந்து மீண்டும் ஒரு யுத்தம் செய் படத்துக்கு மிஷ்கின் வந்துசேர்ந்துள்ளார்.சினிமாமொழியில் கலைநுட்பத்தோடு கதை சொல்லுவதில் வல்லவரான மிஷ்கின், வித்தியாசமான காட்சிகளுடனும் கேமிரா அசைவுகளுடனும் அடர்த்தியான இசையுடனும் மிகுந்த எதிர்பார்ப்பைத் தூண்டும் விதமாக கதையைத் துவங்கி வழக்கமான ஒரு பழிவாங்கும் கதைக்கே வந்து சேர்ந்துவிட்டார் யுத்தம் செய் படத்தில்.

எதிர்பாராத திருப்பங்களும் காட்சிகள் உருவாக்கும் ஒருவித திகில் மனநிலையும் கேயின் புத்தம்புதுசான இசையும் ரசிகர்களை உட்கார வைப்பதில் வெற்றி கண்டுள்ளன.வழக்கம்போல மிஷ்கின் முத்திரையான ‘ கன்னித்தீவுப்பெண்ணா ’என்றொரு (ஆபாசமில்லாத)குத்துப்பாட்டைத் தவிர படத்தில் தேவையற்ற காட்சிகள் ,காமெடி ட்ராக்,ரொமான்ஸ் என்னும் தொங்கு சதைகள் ஏதுமின்றி கட்டிறுக்கமான திரைக்கதை அமைந்துள்ளது.

சேரன் நேர்மையான சிபி சிஐடி அதிகாரியாக கடமைக்கும் காணாமல்போன தங்கையின் மீதான பாசத்துக்கும் இடையில் வெற்றிகரமாக நடந்து செல்கிறார்.காதலுக்காக ‘ஙே’ என்று ஒரு முகபாவத்துடன் அலைபவராகவே வரிசையாகப் பல படங்களில் சேரனைப் பார்த்துப் பார்த்துச் சலித்துப்போன ரசிக மனம் சந்தோசம் கொள்ளும் விதமாக இப்படத்தில் அழுத்தமான அலட்டல் இல்லாத நடிப்பால் சேரன் மனசில் நிற்கிறார்.மார்ச்சுவரியில் பிணங்களோடு படுத்துறங்கும் வித்தியாசமான ஒரு பாத்திரத்தில் முக்கிய வேடத்தில் ஜெயப்பிரகாஷ் நடித்துள்ளார். பிணவறைக்குள் நம்மை அதிக நேரம் அழைத்துச்சென்ற முதல் தமிழ்ப்படம் இதுதான்.பிணவறை ஊழியர்கள் மீது பரிவேற்படும் வண்ணம் காட்சிகள் அமைந்துள்ளதைப் பாராட்ட வேண்டும்.கொ டுமைக்குத் துணை போகும்காவல்துறை உயரதிகாரிகள் கச்சிதமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளார்கள். படம் நெடுகிலும் சமூக விமர்சனம் வந்துகொண்டே இருப்பதும் பாராட்டத்தக்கது.

எல்லாம் சரிதான்.அடிப்படையில் கதை வலுவில்லாத ஒரு வழக்கமான பழிவாங்கும் கதை என்பதால் இத்தனை கலை நுட்பமும் கலைமனமும் இதற்குத்தானா என்றாகிவிடுகிறது.கவ்ரவ் இயக்கத்தில் தயாநிதி அழகிரியின் தயாரிப்பில் இம்மாதம் திரைக்கு வந்திருக்கும் தூங்காநகரம் கதையும் இதே ஜவுளிக்கடையில் உடைமாற்றும் பெண்களை ஒளிந்திருந்து பார்க்கும் வக்கிரத்தை மையமாகக் கொண்டே சுழல்கிறது.மதுரை என்றாலே அருவாளும் குத்து வெட்டும்தான் என்கிற கோடம்பாக்க பார்முலாபடி நகர்வதால் தூங்கா நகரம் படம் மனதில் ஒட்டாமல் விலகிச் சென்றது.

பெரும்பகுதி யதார்த்தமான படப்பிடிப்புடன் நேர்கோட்டில் பயணிக்கும் யுத்தம் செய் படம் இறுதிக்காட்சிகளில் நாடகத்தன்மைக்குள் விழுந்து அதுவரை கட்டப்பட்ட ரசிக மனநிலையைச் சிதைத்து நம்மிடமிருந்து விலகிச்செல்கிறது.ஒரு சாதாரணப் பிரஜை திருப்பித் தாக்குவதுதான் படத்தின் மையம் என்று விளம்பரப்படுத்துகிறார்கள்.ஆனால் படத்துக்குள் அப்படியான ஒன்றும் கிடைக்கவில்லை.வித்தியாசமாகச் சொல்லப்பட்ட ஒரு பழிவாங்கும் படம் என்கிற அளவுக்குமேல்

ஒன்றும் நமக்குக் கிடைக்கவில்லை.

மிஷ்கின் போன்ற நுட்பமான கலைஞர்கள் அசலான தமிழ்மண்ணின் –தமிழ் மக்களின் -கதைகளை எடுத்துப் படம் தயாரித்தால் அது எத்தனை பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்கிற ஏக்கத்தையே இப்படம் நமக்குத் தருகிறது.

இம்மாதத்தின் இரண்டாவது ஏமாற்றம் ராதாமோகனின் பயணம்.

1999 டிசம்பரில் நடந்த கந்தஹார் விமானக்கடத்தல் சம்பவத்தை மையமாகக் கொண்டு பின்னப்பட்ட திரைக்கதை.மொழி,அபியும் நானும் படங்களைத் தந்த பிரகாஷ்ராஜ் ராதாமோகன் கூட்டணியின் அடுத்த படம் இது.அபியும் நானும் படத்தைப்போல இழுவையாக இல்லாமல் ஒப்பீட்டளவில் கட்டான திரைக்கதையை பயணம் கொண்டிருக்கிறது.காதல்,காமெடி ட்ராக்,பாட்டு,டான்ஸ் என்று எதுவுமே இல்லாமல் ஆபாசமும் இல்லாமல் படம் எடுத்ததைப் பாராட்ட வேண்டும்.

ஆனால் கதை என்று பார்த்தால் வழக்கமான விஜய்காந்த் பார்முலாவான முஸ்லீம் தீவிரவாதி யூசுப்கானை விடுதலை செய்வதற்காக ஜிகாத் தீவிரவாதிகள் செய்யும் அடாவடிகள் அதை எதிர்க்கும் கமாண்டோ கதாநாயகன கதைதான்.இன்னும் எத்தனை காலம்தான் முஸ்லீம்களையே தீவிரவாதிகளாகக் காட்டிக்கொண்டிருப்பீர்கள் என்கிற கோபம்தான் முதலில் நமக்கு வருகிறது.பாபர் மசூதியை இடித்த பிறகுதான் தீவிரவாதம் அதிகமாகியது என்று ஒரு இடத்தில் வெட்டப்பட்ட வசனம் வருகிறது . பாகிஸ்தான் குழந்தைக்கு இந்தியாவில் அறுவைச்சிகிச்சை செய்து அழைத்துப் போகிறார்கள்.ஆனால் அதையெல்லாம் மீறிப் படத்தில் அழுத்தமாக வந்திருப்பது முஸ்லீம் தீவிரவாதிகள் முட்டாள்தனமாகவும் முரட்டுத்தனமாகவும் விமானத்தைக் கடத்திப் பிறர் துன்பத்துக்குக் காரணமாக இருப்பவர்கள் என்பதுதான்.

நகைச்சுவை உணர்வோடு திரைக்கதாநாயக பிம்பங்களும் சோதிடசிகாமணிகளும் கேலி செய்யப்பட்டுள்ளது ரசிக்கும்படி இருக்கிறது.ஆனால் படம் முழுக்க கடத்தப்பட்ட விமானப்பயணிகள் பெரிய அளவுக்குப் பதட்டமில்லாமல் நல்ல மனநிலையோடும் பளிச்சென்ற உடல்நலத்தோடும் இருப்பது படத்தின் நம்பகத்தன்மையைக் குலைத்துவிடுகிறது.நிறைய காமெடி கொஞ்சம் பதட்டம் கொஞ்சம் தேசபக்த முலாம் கொஞ்சம் அரசியல் விமர்சன வசனம் எனக் கலவையாகப் படம் போகிறது.புதுசாக எதுவும் இல்லாத ஒரு கதையை நல்ல திறன்மிக்க கலைஞர்களும் நகைச்சுவையும் சேர்ந்து ஒருவழியாக இழுத்துச் செல்கின்றனர்.

இம்மாதம் வந்த படங்களைத்( யுத்தம் செய்,தூங்கா நகரம்,நடுநிசி நாய்கள்...) தொடர்ந்து பார்க்கும் ஒரு ரசிகன் இரவு நேரங்களில் தனியாக நடந்துபோனால் பின்னால் யாரும் பதுங்கிப் பின் தொடர்கிறார்களா என்கிற சந்தேகத்துடன் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தபடிதான் செல்வார்.

எப்படி ஆக்கிவிடுகிறார்கள் நம்மை?இதுதான் இன்று கலைஞர்கள் தம் படைப்புகள் வழியே தமிழ்ச்சமூகத்தில் உருவாக்கித்தர வேண்டிய மனநிலையா?

பொங்கல் திரைப்படங்கள்

ஆடுகளம்,காவலன்,சிறுத்தை ,இளைஞன் என்று எண்ணி நாலே படங்கள் இந்தப் பொங்கலுக்கு வந்துள்ளன.

முக்கியமான தமிழ் வார இதழ்களில் இளைஞன் தவிர்த்த மற்ற மூன்று படங்களுக்கான விமர்சனங்கள் மட்டுமே வெளியாகியுள்ளன.ஆகவே முதலில் இளைஞன் படத்தைப் பார்ப்போமே என்று மனதில் இரக்கம் இயல்பாகத் தோன்றவே --படம் பார்த்த 12 பேரோடு 13 ஆவது ஆளாக நாமும் போய் அமர்ந்தோம்.(படம் வெளியான ஐந்தாம் நாள் அது).நமக்கேற்பட்ட இந்த இரக்க உணர்வு படத்தைத் தயாரித்தவர்களுக்கு நம் மீது இல்லையே என்கிற ஏக்க உணர்வைப் படம் தந்தது.

தமிழினத்தலைவர் தமிழக முதல்வர் டாக்டர் கலைஞர் அவர்களின் கதை,திரைக்கதை,வசனத்தில் உருவான படம் இது. மட்டுமன்றி,இது கலைஞரின் 75ஆவது படம் என்கிற முத்திரையோடும் வந்துள்ள படம்.மற்றபடி கலைஞரின் குடும்ப நடிகர்கள் குஷ்பூ,கவிஞர் பா.விஜய்,சுமன் மற்றும் பலர் நடித்துள்ளனர். குடும்பத் தயாரிப்பாளர் கோயம்புத்தூர் மார்ட்டின் கோடிகள் கொட்டி இப்படத்தைத் தயாரித்துள்ளார்.படம் பார்த்து முடிந்ததும் நம் மனதில் ஓடிய ஒரு நினைப்பு- இப்படத்தைக் கலைஞர் தன்னுடைய நண்பர் புரட்சித்தலைவர் எம்.ஜி.ஆருக்குச் சமர்ப்பணம் செய்திருக்கலாமே என்பது. திரு.எம்.ஜி.ஆர். அவர்கள் கட்சி துவங்கிய புதிதில் லண்டன் பிபிசிக்கு அளித்த நேர்காணலில் உங்கள் கட்சியின் கொள்கை என்ன என்கிற கேள்விக்கு அண்ணாயிசம்தான் என் கொள்கை என்று பளிச்செனப் பதிலளித்தார்.அண்ணாயிசம் என்றால் என்ன என்று மேலும் விளக்கம் கேட்கப்பட்டபோது ‘ கேபிடலிசம்,சோசலிசம்,கம்யூனிசம் இந்த மூன்றும் சேர்ந்ததுதான் அண்ணாயிசம் என்று பதிலுரைத்தார்.என்னதான் கலைஞருக்கு எதிராகக் கொடி பிடித்துக் கட்சி ஆரம்பித்து ஆட்சியையும் பிடித்திருந்தாலும் கலைஞர் எம்.ஜி.ஆர் மீது கொண்ட அன்பு மட்டும் மாறவே இல்லை என்பதற்கான எடுத்துக்காட்டாக இப்படம் அமைந்துள்ளது.

ஆம். அண்ணாயிசம்தான்-எம்.ஜி.ஆர்.சொன்ன அண்ணாயிசம்தான்- இப்படத்தின் கதை.

ஒரு கோட்டைச்சுவருக்குள் கொத்தடிமைகளாக உழைப்பாளி வர்க்கம்.அவர்களின் விடுதலைக்காகப் போராடும் ஒரு இளைஞன்.போராட்டத்துக்குத் தேவையான புரட்சிகரமான துண்டுப்பிரசுரங்கள் அச்சாவது அந்தக் கொடுமைக்காரக் கோமானின் வீட்டிலேயே.கோமானின் தங்கை தானே அவற்றை அச்சிட்டுப் புரட்சியாளர்களுக்கு வழங்குகிறாள்.கோட்டைச்சுவரை உடைக்க அதுவரை ஐடியாவே இல்லாமல் புரட்சிப் பாட்டுக்கள் மட்டும் பாடிக்கொண்டிருந்த(அவ்வப்போது வசனங்களும் பேசிக்கொண்டிருந்த) தொழிலாளி வர்க்கத்துக்கு அவள்தான் திட்டம் தீட்டிக்கொடுக்கிறாள்.ஏனெனில் அவள் ஒரு மெக்கானிக்கல் எஞ்சினீயர்.அந்தக்கப்பல் கட்டும் தொழிற்சாலையை அப்படியே தொழிலாளிகளுக்கே தானமாக எழுதிவைக்கத்திட்டமிடுகிறார் அப்பா முதலாளி.அதை அறிந்த மகன் முதலாளியும் அவன் மனைவியான சேனா ( வசந்த சேனையை விடமாட்டேன் என்கிறார் ) வும் அப்பாவை விஷம் தந்து தலையணையால் முகத்தை அமுக்கிக் கொன்று கடலில் வீசி விடுகிறார்கள்.ஆகவே அப்பாவின் மகள் புரட்சியாளர்களோடு சேர்ந்து விடுகிறார்.இப்படி முதலாளித்துவத்துக்குள் சோசலிசமும் சோசலிசப்புரட்சியின் பங்காளியாக முதலாளித்துவமும் என பின்னிப்பிணைய விட்டுக் கதை போகிறது. உங்களுக்கு வயசாகிப்போச்சு உடம்பு சரியில்லே ..பேசாம ஓய்வெடுக்கப்போங்க என்று அடிக்கடி தடாலடி செய்யும் மகன் பேசும் வசனங்கள் ஒரு வெந்த புண்ணிலிருந்து வரும் வசனங்களோ என்று நமக்குத் தோன்றிக்கொண்டே இருந்தது உண்மை.

இந்தக் கதையைக்கூட மன்னித்துவிடலாம்.வடிவேலுவை இவ்வளவு கோரமாக தமிழ்சினிமா வரலாற்றில் யாருமே பயன்படுத்தியிருக்க மாட்டார்கள்- அதை மன்னிக்கவே முடியாது.1940களில் சுமாரான தமிழ் சினிமாக்களில் வந்த மொக்கை நகைச்சுவைக்காட்சிகளின் அப்பட்டமான பிரதியாக நகைச்சுவைக்காட்சிகள். படமே ஒட்டுமொத்த நகைச்சுவையாக இருக்கையில் தனி காமெடி ட்ராக் வைத்திருக்க வேண்டாம் என்றும் தோன்றியது.

இந்தக் காத்துட்டுப் பெறாத கதையை வைத்துக்கொண்டு வெனிஸ்,ஐரோப்பா,சிங்கப்பூர் ,மலேசியா என்று ஊர் ஊராக வேறு போய் படப்பிடிப்பு நடத்தியிருக்கிறார்கள்..அராஜகமன்றி வேறென்ன? இன்னும் பராசக்தி காலத்திலேயே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இக்கதை மற்றும் திரைக்கதை ஆசிரியரை அங்காடித்தெரு ,களவாணி,மைனா போன்ற படங்களைப் பார்க்க வைத்தால் தாவலை.எப்படியெல்லாம் தமிழ் சினிமா மாறிப்போச்சு இவங்க எங்கே இருக்காங்க? என்னா கொடுமை சார் இது.

கற்பனையான கொடுமைகளைப் படத்தில் காட்டிக்கொண்டு நிஜவாழ்வில் ரெட்டணைத் துப்பாக்கிச்சூடு முதல் ஃபாக்ஸ்கான் தொழிலாளர் போராட்டம்வரையான நிஜமான கொடுமைகளுக்கு முகம் திருப்பிக் கொண்டிருக்கும் கலைஞரின் இந்தப் படத்துக்கு இளைஞன் என்று பேர் வைத்திருக்கிறார்கள்.படத்தில் இளமை எங்கும் இல்லை.கலைஞரே கதை வசனம் எழுதியிருக்கிறார்.படத்தில் கலையும் இல்லை.

வார இதழ்கள் இப்படத்துக்கு விமர்சனம் எழுதாமல் மௌனம் சாதித்திருப்பது மிகுந்த மகிழ்ச்சியளிக்கும் துணிச்சலாகும். அர்த்தமுள்ள மௌனங்கள்.

வந்திருக்கும் நாலு படங்களில் நாலுவரி பாராட்டி எழுதணும் என்றால் அது ஆடுகளம் படம் பற்றி மட்டுமே எழுத முடியும்.கொலைகளுக்கு வாய்ப்புள்ள கதையாகத் தேர்ந்தெடுக்கும் கோடம்பாக்கம் பார்முலா இதிலும் உண்டு என்றபோதும் மதுரை வட்டார மண்வாசனையோடு கதை சொல்ல முயற்சி எடுத்துள்ளார்கள்.சேவல் சண்டையைப் பின்னணியாக வைத்து மதுரை,திருப்பரங்குன்ற வட்டாரத்தில் படமாக்கியிருக்கிறார்கள்.தனுஷ் முதல் சேவல்கள்(கிராபிக்ஸ் உதவியுடன்)வரை எல்லோருமே யதார்த்தமாக நடித்துள்ளார்கள்.ஜி.வி.பிரகாஷின் இசையும் வேல்ராஜின் கேமிராவும் புதிய அனுபவம் தருகின்றன.ஈழத்துக்கவிஞர் வ.ஐ.ச.செயபாலன் படத்தில் குரோதமும் துரோகமும் செய்யும் பெரிய அண்ணணாக சிறப்பாக நடித்துப் படத்தைத் தூக்கியிருக்கிறார்.

எல்லாப்படங்களிலுமே குத்தும் வெட்டும் கொலையும் என வந்துகொண்டே இருப்பது பெரும் அயர்ச்சியையும் மனச்சோர்வையும் அவநம்பிக்கையையும் ஒருவித அச்சத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.குத்துவெட்டுக்கதாநாயகனான விஜய் காவலன் படத்தில் குத்து வெட்டு இல்லாத பணக்கரப்பெண்ணைக் காதலிக்கும் காவக்காரப்பையனாக ( ஸ்... அம்மா..மதுரைவீரன் படத்திலிருந்து எத்தனை கதை இப்படி..தாங்க முடியல சாமி) வந்திருப்பது பரவலாக பத்திரிகைகளால் பாராட்டப்பட்டுள்ளது.இது பாடிகார்டு எனப்படும் மலையாளப்பட மறு உருவாக்கப்படம்.

கார்த்திக் ரெட்டை வேடத்தில் கலக்கும் சிறுத்தையும் பொங்கலன்று உருமத் தொடங்கியது.தெலுங்கில் ‘விக்கிரமார்குடு’வாக உறுமியதுதான் தமிழில் சிறுத்தையாக உறுமிக்கொண்டிருக்கிறது.ஒரு போலீஸ்காரராகவும் ரவுடியாகவும் நடித்தால்தான் பெரிய ஹீரோ ஆக முடியும். ஆகவே கார்த்தியும் பெரிய ஹீரோ ஆகிவிட்டார் என்பதற்கு மேல் இப்படத்தில் சொல்ல ஏதுமில்லை.

ஒரு சமூகப் பிரச்னையைச் சொல்ல-அல்லது ஒரு படைப்பாளியின் மனதில் எழும் கலைசார் –வாழ்வு சார் உணர்வும் அக்கறையும் அழகியலும் கொண்ட- ஒரு படம் எடுக்கணும் என்று யாரும் நினைப்பதில்லை.ஒரு ’ஹிட்’ கொடுக்கணும்.அதுக்குள்ள ஒரு நல்ல கதை இருந்தாலும் எங்களுக்கு ஒண்ணும் ஆட்சேபமில்லை என்கிறதுதான் கோடம்பாக்கத்தின் நிலை –இன்றுவரை தொடரும் சோகம். ஆனால் நல்ல சினிமா எது என்பது தெரிந்துதான் இருக்கிறது.அது வந்துவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ளும் எச்சரிக்கைதான் தமிழ்த் திரையுலகைத் தலைமை தாங்குகிறது.அதன் வெளிப்பாடுகளாகவே இந்த நாலு படங்களும் வந்துள்ளன.

பார்த்த படங்கள் சில

 

 

 

 

நவம்பர் மாத இறுதியிலிருந்து டிசம்பர் இறுதி வரை வெளிவந்துள்ள படங்களின் எண்ணிக்கை மலைப்பூட்டுகிறது.நந்தலாலா,மந்திரப்புன்னகை,சிக்கு புக்கு,மகிழ்ச்சி,அரிது அரிது,சித்து +2,அதிசய மணல் மாதா,கோட்டி,நெல்லு,ஈசன்,மன்மதன் அம்பு,தென்மேற்குப் பருவக்காற்று,விருதகிரி, அய்யனார்,நில் கவனி செல்லாதே,ரத்த சரித்திரம்,காந்திபுரம்,ஆட்டநாயகன்,சுட்டி சாத்தான் 3-டி,சிந்தாமணி கொலை வழக்கு என்று பட்டியல் நீளுகிறது.பாபா சாகிப் அம்பேத்கர் தமிழ்ப்பதிப்பும் இம்மாதமே வெளிவந்தது.20க்கு மேற்பட்ட படங்கள் டிசம்பரில் வெளியானதில் படத்தயாரிப்பாளர்களின் அச்சமிகுந்த உளவியல்தான் வெளிப்படுகிறது.தீபாவளிக்கு நாலே படங்கள்தாம் வந்தன.தீபாவளிப்படங்களோடு போட்டி போட முடியுமா என்கிற பயமும் பொங்கல் படங்கள் வந்து சேருவதற்கு முந்தி விடுவோமே என்கிற அவசரமும் சேர்ந்துதான் இந்தக் கொடுமை.ஏகபோகமாகி வரும் தமிழ்த் திரைப்படத்துறை சந்திக்கும் நெருக்கடிகளில் இதுவும் ஒன்று.

மாதம் 25 படம் வெளியானால் தமிழ் ரசிகன் என்ன ஆவான்? பத்திரிகைகளில் சினிமா விமர்சனம் எழுதுகிறவர்களும் எல்லாப்படங்களையும் பார்த்து ஒரு கணிப்புக்கு வருவதும் மனித முயற்சிக்கு அப்பாற்பட்டதாகும்.எழுதும் தகுதியும் இந்த எல்லாப்படங்களுக்கும் இருப்பதுமில்லை.இந்த நீண்ட பட்டியலில் குறிப்பிட்டுப் பேசத்தக்க படமாக நந்தலாலா மட்டுமே நிற்கிறது.வேறு சில காரணங்களுக்காக சில படங்கள் பற்றி மட்டும் இங்கே பேசலாம்.

மன்மதன் அம்பு

உலகநாயகன் என்று போற்றப்படும் கமலஹாசன் கதை,திரைக்கதை வசனம் எழுதிக் கதாநாயகனாக நடித்துள்ள படம் மன்மதன் அம்பு.உதயநிதி ஸ்டாலின் தயாரிப்பு.ஆகவே கலைஞர் டிவி ஆதரவுள்ள படம். 50 கோடி ரூபாய் செலவில் தயாரிக்கப்பட்ட (ஸ்மால் பட்ஜெட் !) படம்தான்.கமல் எப்போதும் ஒரு சீரியஸ் படம் கொடுத்தால் அடுத்து ஒரு காமெடி படம் கொடுப்பார்.அந்த விதி பிசகாமல் உன்னைப்போல் ஒருவனுக்குப் பிறகு வந்துள்ள படம் இது.கே.எஸ்.ரவிக்குமார் இயக்கம் என்பதால் கமலும் அவரும் இணைந்து கொடுத்த அவ்வை சண்முகி,பம்மல் கே.சம்பந்தம்,பஞ்ச தந்திரம் ,தெனாலி போல வயிறு குலுங்கச் சிரிக்கும் ஒரு படத்தை எதிர்பார்த்து (நல்லா சிரிச்சு ரொம்ப நாளாச்சய்யா) கமல் ரசிகர்கள் காத்திருக்க,மன்மதன் அம்பு அதை நோக்கிப் பாயவில்லை. ஏமாற்றம்தான்.

மன்மதனின் அம்பு முதலில் தப்பிப் பாய்ந்து விடுகிறது.கடைசியில் சரியாகக் கதாநாயகனின் மீதே பாய்ந்து படம் முடிகிறது.கதை அவ்வளவுதான்.த்ரிஷா நடிகையாக நடித்துள்ளார்.அவரை வெறிகொண்டு காதலிக்கும் தொழிலதிபராக மாதவன்.சந்தேகப்பிராணியான அவரிடம் சண்டை போட்டு மனநிம்மதி தேடி ஐரோப்பியச் சுற்றுப்பயணம் செல்லும் த்ரிஷாவைப் பின் தொடர்ந்து அவர் வேறு ஆண்களோடு பழகுகிறாரா என்பதைக் கண்காணித்து உடனுக்குடன் தகவல் அனுப்ப மாதவன் அனுப்பிய டிடெக்டிவ் (துப்பறிபவர்) ஆக மேஜர் மன்னார் வேடத்தில் கமல்.கடைசியில் த்ரிஷா மாதவனைக் கைகழுவி விட்டு கமலைக் கைப்பிடிக்கிறார்.இந்தக்கதைக்காக கேமராவைத்தூக்கிக்கொண்டு ஐரோப்பா பூராவும் சுத்திச் சுத்திப் படம் எடுத்திருக்கிறார்கள்.2 கோடி ரூபாயில் மைனா,களவாணி மாதிரி படங்கள் வந்து தமிழ் நாட்டைக் கலக்கிக்கொண்டிருக்கும் உண்மையை இவர்கள் எப்போதும் கவனிப்பதே இல்லை.

படத்தில் கமல் ரொம்ப வயசாகி அலுத்துப்போனவர் மாதிரி வருகிறார்.ரிடையர்டு மேஜர் என்றால் அப்படி இருப்பது சரிதான்.ஆனால் த்ரிஷா மாதிரி சின்னப்பிள்ளைக்கு ஜோடி என்னும் போது பொருந்தவில்லை.நல்ல வேளையாக படத்தில் டூயட் பாட்டெல்லாம் போட்டு நம்மைக் கொல்லவில்லை.குத்துப்பாட்டு ,சண்டை போன்ற கூத்துகளும் இல்லை.திரைக்கதை இறுக்கமாகக் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தாலும் வழக்கமாக கே.எஸ்.ரவிக்குமார் படங்களில் காணப்படும் வர்த்தக வேகம் இப்படத்தில் இல்லாமல் இழுவையாகப் போய்க்கொண்டே இருக்கிறது.இறுதிக்காட்சி சுத்த சொதப்பல்.உலகநாயகன் படம் என்பதால் அவரே படம் முழுக்க தலையைக் காட்டிக்கொண்டிராமல் மாதவன் த்ரிஷாவுக்கு முக்கிய இடம் கொடுத்திருப்பதைப் பாராட்டலாம்தான்.ஆனால் படம் இதோ வேகமெடுக்கப் போகிறது வேகமெடுக்கப்போகிறது என்று 152 நிமிடமும் ஆவலோடு காத்திருந்து அலுப்போடு எழுந்து வரவேண்டியதாயிற்று.

இப்படத்தில் அறிமுகமாகியுள்ள இரண்டு இளைஞர்கள் பற்றிக் குறிப்பிட வேண்டும். ஒளிப்பதிவாளராக அறிமுகமாகியுள்ள மனுஷ் நந்தன் (ஞாநி-பத்மா இவர்களின் புதல்வர் இவர் என்பது ஒரு தகவல்) சிறப்பான பங்களிப்பைச் செய்துள்ளார். படத்தொகுப்புச் செய்துள்ள ஷான் முகம்மது வரவேற்கப்படவேண்டிய இளைஞர்.கப்பல் காட்சிகளில் மனுஷ் நந்தனின் கேமரா நம்மை அங்கேயே கொண்டு நிறுத்துகிறது.நீல வானம் பாடல் காட்சி படமக்கப்பட்டுள்ள விதம் தமிழ் சினிமாவுக்குப் புதிது.கே.எஸ்.ரவிக்குமார் தன் வழக்கமான பாதையிலிருந்து விலகியிருப்பது வரவேற்கத்தக்கது.

ஆனாலும் இந்தக்கதைக்காக 50 கோடி செலவழிப்பது என்ன நியாயம் என்று நமக்குப் புரியவில்லை. ரொம்ப சுமாரான படம்.

விருதகிரி

தேசிய முற்போக்கு திராவிடர் கழகத் தலைவர் புரட்சிக்கலைஞர் விஜய்காந்த் இயக்கியுள்ள முதல் படம்.அவர் நடித்து வெளிவரும் 153ஆவது படம்.2011 சட்டமன்றத்தேர்தலை மனதிற்கொண்டு தன்னுடைய விருத்தாச்சலம் தொகுதியில் புகழ்பெற்ற சாமி பெயரான விருதகிரீஷ்வரர் பெயரைச் சுருக்கிப் படத்துக்கு விருதகிரி என்று பெயர் வைத்துள்ளார்.விஜய்காந்த் என்றாலே திறமை மிக்க பொறுப்புள்ள ஒரு போலீஸ் அதிகாரி என்பது தமிழ்நாட்டில் பேசத்தெரியாத பச்சைப்பிள்ளைக்குக் கூடத் தெரியும்.ஆனால் போலீசிலேயே உயர்ந்த போலீஸ்கள் வாழும் ஸ்காட்லாண்ட் யார்டுக்குத் தெரியுமா?அங்கே பயிற்சிக்குப் போன இடத்தில் ஸ்காட்லாண்ட் நகரில் ஊடுறுவும் தீவிரவாதிகளைப் பிடிக்க முடியாமல் ஸ்காட்லாண்ட் யார்டு போலீசார் திணறிக்கொண்டிருக்க நம்ம பொறுப்புள்ள போலீஸ் அதிகாரி விஜய்காந்த் நுழைந்து தீவிரவாதிகளை துவம்சம் செய்து பிடித்துக் கொடுக்கிறார்.ஸ்காட்லாண்ட் யார்டே வியந்து தன்னை மறந்து மெய்சிலிர்த்து நிற்கிறது.இப்படி ஒரு போலீஸ் அதிகாரியா? ( எப்படியெல்லாம் ரூம் போட்டு யோசிச்சுக் கதை எழுதியிருக்காங்க என்று நமக்குப் புல்லரிக்கிறது)கட். அடுத்த காட்சி இந்தியா.பத்திரிகையாளர்கள் அவரை மொய்த்து விடுகிறார்கள்.25 மைக்குகளுக்கு முன்னால் கையைக் கையை ஆட்டி விஜய்காந்த் பேசும் அதே அரசியல் மேடை பாணியில் பிரஸ்மீட்டிலும் முழங்குகிறார்.படம் முழுக்கவே இதே கையை ஆட்டிப் பேசும் வசனம் மட்டும்தான் அவருக்கு-அரசியல் படமாச்சே.ஒரு அரசாங்க அதிகாரியாக இருக்கும்போதே இவ்வளவு நல்லது செய்றீங்களே இந்த அரசாங்கமே உங்க கட்டுப்பாட்டுக்குள்ளே வந்துட்டா எப்படி இருக்கும் என்று திரும்பத் திரும்ப திரும்பத் திரும்ப திரும்பத் திரும்ப யாராவது சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.யாரும் சொல்லவில்லையென்றால் விஜய்காந்த்தே இந்த வசனத்தைச் சொல்லி விடுகிறார்.படத்தின் ஒரே செய்தியும் அதுதான்.படத்தில் கதை என்றும் ஒன்று சொல்கிறார்கள்.தேசிய திராவிடக்கட்சி என்பதால் ஆஸ்திரேலியாவில் இந்திய மாணவர்கள் அனுபவிக்கும் கொடுமைகள் பற்றி விஜய்காந்த் மிகவும் கவலைப்பட்டுள்ளார்.அது ஒரு தேசியப் பிரச்னை அல்லவா? அடுத்த விமானத்தில் ஏறி விஜய்காந்த் ஆஸ்திரேலியா செல்கிறார்.அப்புறமென்ன? அங்குள்ள இந்திய எதிரிகளைத் துவம்சம் செய்து மாணவிகளைக் காப்பாற்றி நாடு திரும்புகிறார்.

நமக்கு வடிவேலு காமெடிக்காட்சி ஒன்றில் வரும் வசனம்தான் நினைவுக்கு வருகிறது. “இன்னுமாடா நம்ம சனங்க நாம சொல்றதையெல்லாம் நம்புறாங்க..?..” ஆனால் தேமுதிக கட்சியின் அரசியல் எவ்வளவு தெளிவாக இருக்கிறதோ அதே ’தெளிவு’ இப்படத்திலும் இருக்கிறது.கலைஞர் குடும்ப அரசியல் மற்றும் திமுக ஆட்சி மீதான சில்லறை விமர்சனங்களை பன்ச் டயலாக்காகப் பேசுவதே அரசியல் என்று நம்பிப் படத்தை எடுத்திருக்கிறார் விஜய்காந்த்.முந்தைய படங்களைவிட இதில் பெருத்த உடலுடன் வசனம் பேசினால் மூச்சிறைக்கும் உடல் மொழியுடன் சிரமப்பட்டுச் சிரமப்படுத்தியிருக்கிறார் விஜய்காந்த். பல பத்திரிகைகளில் விஜய்காந்த் ரசிகர்களைக் குஷிப்படுத்தும் படம் இது என்று எழுதியிருந்தார்கள்.ஆனால் உண்மையைச் சொல்ல வேண்டுமானால் விஜய்காந்த் ரசிகர்கள் மற்றும் தேமுதிக தொண்டர்களைத் தவிர வேற மனுச மக்க யாரும் உட்கார்ந்து பார்க்க முடியாத படம் இது.இதை வச்சிக்கிட்டு 2011 இல் ஆட்சியைப்பிடித்து விடலாம் என்று சீரியஸ்ஸாக நம்புகிறார்கள் என்பதுதான் படத்தைவிடப் பெரிய நகைச்சுவை.படத்தின் ஒரே ஆறுதல் வழக்கம்போல் தனக்கு ஒரு ஜோடியைப்போட்டு மழையில் நனைய நனைய ஒரு டூயட் பாடலை சேர்க்காமல் விட்ட பெருந்தன்மைதான்.

ஈசன்

சுப்பிரமணியபுரம்,நாடோடிகள் போன்ற வெற்றிப்படங்களைத் தந்த எம்.சசிகுமார்,சமுத்திரக்கனி கூட்டணியில் வந்துள்ள ஈசன் முந்தைய படங்களைப்போல நம்மைக் கட்டிப்போட்டு வைக்க முடியாமல் தொய்ந்து தொங்குகிறது.வழக்கமான பழிவாங்கும் கதைதான்.மாறுதலாக கொலையாளி ஒரு ப்ளஸ் ஒன் படிக்கும் மாணவன் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.இதெல்லாம் படிக்கிற மாணவ மனங்களில் என்ன விளைவை ஏற்படுத்தும் என்கிற அச்சம் நமக்கு வருகிறது.மீண்டும் மீண்டும் சலிப்பூட்டும் அளவுக்குக் காட்டப்படும் பப் மற்றும் டிஸ்கொதே கிளப் ஆட்டங்களும் ஒளிக்கற்றைகளும்(கண்ணு வலிக்கு சாமிகளா) சென்னை நகரின் இரவு வாழ்க்கையைச் சொல்கிறார்கள் என்று புரிய வைக்கின்றன.ஆனாலும் வீடற்ற பிளாட்பார வாசிகளான மக்களின் இரவுகள்தான் உண்மையான சென்னை இரவு வாழ்க்கை என்பதை யாராவது எப்போதாவது சொல்வார்களா என்கிற ஏக்கம் மீண்டும் நமக்கு வருகிறது.அங்காடித்தெருவில் சில காட்சிகள் வந்தது நினைவுக்கு வருகிறது.

ஒருவித சஸ்பென்ஸ் படம் முழுக்க நிரவியிருப்பது பாராட்டத்தக்கது என்றாலும் நீளமான ப்ளாஷ்பேக் வந்து படத்தை பெரும் இழுவையாக மாற்றியிருகிறது.முற்பகுதியில் ஈவ் டீசிங்கில் பலியாகும் மாணவியைக் காட்டி வித்தியாசமாக ஏதோ சொல்லப்போகிறார் சசிகுமார் என்கிற எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தி உடனே ஏமாற்றி விடுகிறார்.

எம்.சசிகுமார் என்றாலே த்ரில்-வெட்டு,குத்து,தூக்கிருவம்டா என்று அடையாளப்படும் அளவுக்கு கொலைகாரப்படமாகவே தந்துகொண்டிருக்கிறார். பொதுவாக கிராம வாழ்க்கையை முன்வைத்து வெற்றிப்படம் கொடுத்த இயக்குநர்கள் அப்படியே சினிமாத்துறை தனக்குப் பட்டிக்காட்டு முத்திரை குத்திவிடக்கூடாதே என்கிற பதட்டத்தில் அடுத்த படத்தில் பயங்கர மாநகர வாழ்க்கையை முன்வைத்துப் படம் பண்ணிவிடுவது தமிழ்ச்சினிமா உலகில் பாரதிராஜா காலம் தொட்டு நான் மகான் அல்ல சுசீந்திரன் வரை நடந்து வருகிற ஒன்றுதான்.அதே பாட்டையில் எம்.சசிகுமாரும் ஒரு படம் பண்ணி விட்டார் அவ்வளவுதான்.வாழ்க்கையின் மீது ஒரு பயமும் அவநம்பிக்கையும் உண்டாக்கும் படம் ஈசன்.

நந்தலாலா

ஆழமான வாழ்வனுபவத்தைத் திரையில் கொண்டுவந்து நம்மைத் திக்குமுக்காடச்செய்திருக்கும் படம் நந்தலாலா.ஜப்பானியப்படமான கிக்குஜிரோவிலிருந்து உந்துதல் பெற்று (சில காட்சிகள் கூட அதே பணியில் இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது) எடுக்கப்பட்ட படம் என்கிற விமர்சனம் ஒருபக்கம் இருந்தாலும் அதெல்லாம் இந்தப்படம் கொடுக்கும் அனுபவத்தின் முன்னால் கால்தூசு பெறாத விமர்சனமாகிப் போகிறது.மிஷ்கின், அஷ்வத்ராம் , இளையராஜாவின் இசை ஆகிய மூவர் கூட்டணியில் மகேஷ் முத்துச்சாமியின் கேமிராவின் உதவியோடு இப்படம் நம்மை ஏதேதோ உயரங்களுக்கு அழைத்துச்செல்கிறது.மனநிலைப் பிறழ்வுக்காளாகி மனநலச் சிறைக்கூடத்திலிருந்து தப்பிய ஒருவரும் எட்டு வயதுப் பள்ளி மாணவன் ஒருவனும் தத்தமது தாயைத் தேடிச் செல்வதுதான் கதை.தாயைத்தேடிய பயணம் என்கிற தத்துவவிசாரம் அழகான காட்சிகளோடு நம் கண்முன்னே விரிகிறது.இது யதார்த்த சினிமாவா வர்த்தக சினிமாவா என்கிற கேள்விகளெல்லாம் தவிடுபொடியாகிட இது உலக சினிமாவாக உயர்ந்து நிற்கிறது.

அன்பும் கருணையும் வாஞ்சையும் சக மனிதர்கள்பால் அக்கறையும் அற்றுப்போன ஒரு உலகத்தில் பொய்யும் புனைசுருட்டும் துரோகமும் கழுத்தறுப்பும் லஞ்சமும் ஊழமும் பிராடு பித்தலாட்டமும் அன்றாடமாகிப்போன ஒரு உலகத்தில் வாழும் நாம் திரையரங்கில் பார்வையாளர்களாக உட்கார்ந்திருக்க இது பற்றியெல்லாம் ஏதுமறியாத கள்ளம் கபடில்லாத இரண்டு பச்சை உள்ளங்கள் காட்சிரூபமாக நம் முன்னே திரையில் நடந்துகொண்டே இருக்கிறார்கள் .பரந்து விரிந்த இயற்கையின் ஊடே ஆளரவம் அதிகமில்லாத நெடுஞ்சாலையில் அவர்கள் நடந்துகொண்டே இருக்க நாம் நமக்குள்ளே ஒரு பயணத்தைத் துவங்க நிர்ப்பந்திக்கப்படுகிறோம்.ஒரு கலைப்படைப்பு இதைத்தானே செய்ய வேண்டும்.

நிறுவனமாகிவிட்ட குடும்ப மற்று சமூக அமைப்புசார் மனிதர்களெல்லாம் இப்படத்தில் மோசமானவர்களாகவும் விளிம்புநிலை மக்கள், மாற்றுத்திறனாளிகள்,பாலியல் தொழிலாளி, குறவரின மக்கள் என நம் சமூகம் கீழ்நிலையில் வைத்திருக்கும் மனிதர்கள் எல்லாம் உன்னதமானவர்களாவும் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.இப்படம் முன்வைக்கும் முக்கியமான அரசியல் இது.மைனா படத்திலும் இதை நாம் பார்த்தோம்.இத்தகைய முன்வைப்புகள் தமிழ் சினிமாவில் எப்போதேனும் நிகழும் அபூர்வமான ஒன்றாகும்.

மனப்பிறழ்வுக்காளான ஒருவரை தமிழ் சினிமா இத்தனை அற்புதமாக இதற்குமுன் காட்டியதில்லை.மிஷ்கின் நம் மனங்களை அலைக்கழித்துவிட்டார். இக்கதாபாத்திரத்தில் நடித்தால் இமேஜ் போய்விடும் என்றஞ்சி கேட்ட நடிகர்களெல்லாம் நடிக்க மறுத்துவிட்டதால் மிஷ்கின் தானே நடிக்க நேர்ந்ததாகக் கூறுகிறார்.தமிழ் சினிமா நடிகர்கள் தங்கள் வாழ்க்கையில் செய்த உருப்படியான காரியம் இப்படத்தில் நடிக்க மறுத்ததுதான்.

அம்மாவைச் சந்திக்கும் கடைசிக்காட்சி எல்லாவிதத்திலும் உச்சம்.இளையராஜாவின் பாடல்தான் அந்த இடத்தில் சற்றுத் தொந்தரவாக அமைகிறது.ரெண்டு வரி மட்டும் பாடி முடித்திருந்தால் இன்னும் கனமாக இருந்திருக்கும்.கடைசி முடிப்பின் நீளத்தை இன்னும் கொஞ்சம் குறைத்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது.

காட்சிகளின் மூலம் பல கேள்விகளை எழுப்பி ஒரு தத்துவ தளத்தில் நுட்பமாக இயங்கியிருக்கும் நந்தலாலா மீண்டும் மீண்டும் பார்த்து(ஒரு புத்தக வாசிப்பைப்போல) கூடி விவாதிக்கத்தக்க அபூர்வமான படம்.பார்த்து அனுபவிக்க வேண்டிய படம்.

இப்படம் எடுக்கத் தயாரிப்பாளர் கிடைக்காது பட்ட மிஷ்கின் பட்ட கஷ்டங்களும் எடுத்து முடித்து இரண்டாண்டுகளாக விநியோகஸ்தர் கிடைக்காமல் படம் முடங்கிக் கிடந்ததும் நடிக்க ஆள் கிடைக்காததும் போன்ற உண்மைகளை தமிழ்ச் சினிமா உலகின் அழுகிய வியாதியின் கூறுகளாக நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.ஆகவே தயாரிப்பாளர் ஐங்கரன் இண்டர்நேஷனல் அருண்பாண்டியனுக்கு சிறப்பான பாராட்டுக்களைத் தெரிவிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

(செம்மலருக்காக எழுதியது)

பண்பாட்டுச் சீரழிவை ஊதி வளர்க்கும் சன் குழுமம் : தமுஎகச கண்டனம்

தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம்

மாநிலக்குழு

28/21, வரதராஜபுரம் பிரதான சாலை,தேனாம்பேட்டை,சென்னை-600018

பத்திரிகைச்செய்தி 04-10-2010

சன் பிக்சர்ஸ் தயாரிப்பான எந்திரன் திரைப்படம் தயாரானது முதல் அக்கம்பெனியார் படத்துக்கான விளம்பரம் என்ற பெயரில் செய்து வரும் ஆர்ப்பாட்டங்கள் நியாய உணர்வுள்ள ஒவ்வொரு தமிழரையும் கவலை கொள்ளச்செய்வதாக உள்ளன. தங்கள் கையில் தொலைக்காட்சி அலைவரிசைகள் இருப்பதாலும் தாங்கள் போட்ட பணத்தைப்போல பல மடங்கு சம்பாதித்துவிட வேண்டும் என்கிற வியாபார வெறியுடனும் தமிழக இளைஞர்களைத் தவறான வழியில் திசைகாட்டும் வேலையை சன் குழுமம் செய்து வருகிறது.அதிகாலை 4 மணி முதல் திரைப்படத்தைத் திரையிடுவது ,இளைஞர்கள் மொட்டை போட்டுக்கொள்வதையும் கோழிகள் அறுப்பதையும் கட் அவுட்டுகளுக்குப் பால் ஊற்றுவதையும் மிகச்சிறந்த முன்னுதாரணமான பண்பாட்டு அசைவுகள் போல சன் டிவியிலும் தினகரன் பத்திரிகையிலும் திரும்பத் திரும்ப வெளியிட்டுத் தமிழக இளைஞர்களை மேலும் மேலும் அவ்விதமே செய்யத்தூண்டுகிறது.தமிழகத்தின் பலமான ஒரு உழைப்புச் சக்தியை இவ்விதம் சிதைக்கும் பணியை சன் குழுமம் செய்கிறது.சன் குழுமம் செய்து வரும் இந்தப் பண்பாட்டுச் சீரழிவு நடவடிக்கையை தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் கலைஞர்கள் சங்கம் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. பொறுப்பும் மனச்சாட்சியும் உள்ள ஒவ்வொரு தமிழரும் இதைக் கண்டனம் செய்ய வேண்டும் என அறைகூவி அழைக்கிறோம்.தாம் விரும்பும் திரைக்கலைஞரைக் கொண்டாடும் ரசிக மனநிலையை ஒரு பைத்திய மனநிலைக்கு வழிநடத்தி இட்டுச்செல்லும் சன் குழுமத்தின் வியாபார வலையில் விமர்சனமின்றி வீழ்ந்துவிட வேண்டாம் எனத் தமிழகத்து இளைஞர்களை அன்போடு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

மேற்கண்ட கண்டன அறிக்கையை தங்கள் இதழில் வெளியிட்டு உதவுமாறு அன்புடன் வேண்டிக்கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

அருணன்                                   ச.தமிழ்ச்செல்வன்

மாநிலத்தலைவர்                      பொதுச்செயலாளர்